Ekranınızda Oynayan Bir Videoyu Nasıl Kaydedersiniz
Video oynatmayı kaydetmek titrer, dosyayı şişirir ve bazen siyah çıkar. Nedenini ve izlenebilir bir sonuç almanın yolunu anlatıyoruz.
Ekran kayıtlarının çoğu durağan bir arayüzü yakalar: menüler, formlar, bir pano ve aralarında gezinen bir imleç. Sonra bir gün zaten hareket eden bir şeyi kaydetmeniz gerekir — kendi ürününüzdeki bir video oynatıcı, sunuma gömülü bir klip, bir hareket prototipi, üzerine not düşmek istediğiniz kayıtlı bir toplantı. Kaydı başlatırsınız, videoyu oynatırsınız, durdurursunuz ve izlersiniz. Etraftaki arayüz iyi görünür. İçindeki video berbattır: düzensiz, sarsıntılı, ekranda kesinlikle olmayan bir ritimle.
Bozulan bir şey yok. Video oynatmayı kaydetmek, bir arayüzü kaydetmekten temelde daha zor bir problemdir ve üç öngörülebilir biçimde aksar: hareket, boyut ve ses. Her birinde gerçekte ne olduğunu ve ne yapacağınızı anlatalım.
Ekrandaki Video Neden Titrer: Birbirine Tam Bölünmeyen İki Saat
Bir video dosyasının içinde sabit bir kare hızı gömülüdür. Sinema ve sinematik içeriğin çoğu 24 fps’tir. Avrupa yayın içeriği 25 fps’tir. Web videosu ve ekran kayıtlarının çoğu 30 fps’tir. Oyun kaydı ve spor sık sık 60 fps’tir.
Recorded ekran karelerini 30 fps’te yakalar. Bu, yakalama saatidir ve ekranınızda ne oynadığına göre değişmez.
Bu iki sayı birbirine tam bölündüğünde sonuç temizdir. 30 fps bir video 30 fps’te örneklendiğinde kaynak kare başına bir yakalanan kare düşer — pratikte kusursuz bir kopya. 60 fps bir video 30 fps’te örneklendiğinde her ikinci kare korunur; bu, terbiyeli bir yarıya indirmedir: orijinalden daha az akıcı, ama hareket kusursuz biçimde düzgündür.
Tam bölünmediklerinde judder ortaya çıkar. 24 fps bir videoyu 30 fps’te örneklemek, yakalama saatinin mevcut 24 kareden 30 örnek alması gerektiği anlamına gelir; yani altı kare iki kez, on sekiz kare bir kez örneklenir. Sonuç, tutulan ve ilerleyen karelerden oluşan tekrarlayan bir desendir — sinemayı 60Hz bir televizyonda hafifçe yanlış gösteren aynı kadans problemi, ama daha görünür, çünkü 30 dağıtılacak daha küçük bir sayıdır. 25 fps bir kaynak daha da kötüdür: tekrarlayan desen hiçbir şeyle hizalanmaz ve yumuşak kaydırmalar görünür bir ayak sürümeye dönüşür.
Bu yüzden “bir videonun kaydı sarsıntılı çıkıyor” sorusu çoğu zaman donanımla ilgili değildir. Yepyeni bir makineniz, hiç düşmeyen kareniz, tamamen boş bir işlemciniz olabilir ve dosyada hâlâ titreyen bir oynatma elde edersiniz, çünkü 24’ü 30’a yeniden örneklemek kare tekrarlamadan mümkün değildir.
Bundan iki şey çıkar:
Düzenleyicide düzeltemezsiniz. Bir kare iki örnekleme aralığı boyunca tutulduğu anda, arada ne olduğuna dair bilgi kaybolmuştur. Dışa aktarma 60 fps’te işlenir; bu, sentezlenen harekete — yakınlaştırmalara, yeniden çizilen imlece, metin geçişlerine — bol kare verir, ama yakalamanın hiç görmediği kaynak kareleri geri getiremez. Yakalama ve dışa aktarma hızlarının ilişkisi için doğru kare hızını seçmek yazısına bakın.
Hareketin gerçekten konu olup olmadığına karar verin. Çoğu zaman değildir ve bunu kabul etmek, saatle boğuşmaktan çok daha iyi seçenekler açar.
Oynatmayı Değil Arayüzü Kaydedin
Ekrandaki video için en etkili teknik: oynatma sizin konunuz değilse, videoyu gerçek hızda oynatarak kaydetmeyin.
İzleyicinin gerçekte neyi görmesi gerektiğini sorun. Bir videonun ekran kaydında göründüğü durumların çoğunda o video bağlamdır, içerik değil. Bir video oynatıcıyı gösteriyorsanız konu denetimler, zaman çizelgesinde sürükleme, kalite seçicidir — içindeki klibin akıcı oynayıp oynamadığı değil. Bir hareket prototipini anlatıyorsanız konu genellikle tasarım kararıdır, tam easing eğrisi değil.
Dolayısıyla:
Oynatmak yerine sürükleyin. Oynatma başlığını sürüklemek içeriği gösterir, oynatıcıyı sergiler ve tamamen sizin kontrolünüzde bir hareket üretir. Sürükleme, arkasında değişen bir görüntü olan bir imleç hareketidir; 30 fps yakalamanın iyi başa çıktığı hareket türü tam olarak budur.
Önemli karelerde duraklatın. Bir saniye oynatın, duraklatın, ekranda ne olduğunu anlatın, ilerleyin. Bu, bozuk bir kayıt değil, bilinçli bir anlatım gibi okunur ve duraklatılan her kare piksel düzeyinde kusursuzdur.
Gerçek videoyu başka yerde izletin. Klibin kendisi gerçekten önemliyse — bir müşteri referansı, bir fragman, bir konferans konuşması — onun tarayıcı penceresinde oynadığının kaydı mümkün olan en kötü teslim biçimidir. Bağlantı verin. Ekran kaydınız etrafındaki her şeyi kapsasın.
Anı taşımak için bunun yerine yakınlaştırma kullanın. Oynatıcı bölgesine doğru bir yakınlaştırma, dışa aktarma sırasında sentezlenir ve kaynak görüntü ne yaparsa yapsın akıcı işlenir. “Şuraya bakın” demeniz gereken bir durumda, bir yakınlaştırma artı bir metin katmanı, 90 kare titreyen oynatmadan daha fazlasını yapar.
Oynatmayı kayda gerçekten koymanız gerektiğinde klibi kısa tutun. İki dakikalık bir anlatım içindeki üç ila beş saniyelik kusurlu hareket “orada bir video vardı” diye okunur. Kırk saniye ise bir kalite problemi gibi okunur.
Ses Tarafı: Sistem Sesi, Ayrı Olarak
Ekranda oynayan bir videonun bir ses parçası vardır ve bu ses, hoparlörlerinize dönük mikrofonunuzdan değil, sistem sesi yakalamadan gelmelidir.
Kaydı başlatmadan önce medya denetimlerindeki Sistem Sesi anahtarını açın. Bu, makinenizin çaldığı sesi kaynağında yakalar — temiz, oda yankısı yok, klavye tıkırtısı yok, geri besleme riski yok. macOS’ta bu ScreenCaptureKit üzerinden çalışır ve kurulacak ek bir ses sürücüsü gerekmez; Windows’ta sistem loopback’i kullanılır. Platforma özgü ayrıntılar macOS ile Windows karşılaştırması ve ses kaydı en iyi uygulamaları kılavuzlarında.
Önemli kısım sonrasında olanlar. Mikrofon ve sistem sesi ayrı izler olarak kalır, düzenleyicide her birinin kendi ses düzeyi vardır ve her biri ize çift tıklayarak eklediğiniz ses düzeyi bölümlerini destekler. Ses düzeyi %0 ile %200 arasındadır ve her iki iz de tamamen sessize alınabilir.
Video oynatmayı kaydetmeyi çalışılabilir kılan şey bu ayrımdır:
- Videoyu anlatımınızın altına kısın. Konuştuğunuz bölümde sistem sesini %20–30’a indirin, durduğunuzda geri yükseltin. Başkasının sesini içeren bir kayıtta yapabileceğiniz en profesyonel iş budur.
- Hiçbir şey katmadığı yerde klibi tamamen sessize alın. İçinde tesadüfen bir video oynayan bir arayüz tanıtımının, o videonun ses parçasının sesinizle yarışmasına ihtiyacı yoktur.
- Klibin konu olduğu yerde sesli bırakın. Bir şeye tepki veriyorsanız duyulur olsun ve siz konuşmayı bırakın.
Bir uyarı: başkasının sesini içeren bir kayıt, başkasının sesini içeren bir kayıttır. Müzik, fragmanlar ve film klipleri bir ekran kaydında da başka her yerde olduğu gibi aynı lisans sorularını taşır. Yayınlamayı planladığınız her şey için sistem izini sessize almak genellikle doğru cevaptır.
Dosya Boyutu Hızla Büyür ve Bu Beklenen Bir Şeydir
Ekran kayıtları son derece iyi sıkışır, çünkü karenin büyük kısmı değişmez. Kırk saniye boyunca hareketsiz duran bir kenar çubuğunun kodlama maliyeti neredeyse sıfırdır. Bu yüzden on dakikalık bir arayüz anlatımı şaşırtıcı derecede küçük bir dosya olabilir.
Video oynatma bu avantajı yok eder. Oynatıcı bölgesindeki her piksel her karede değişir, dolayısıyla kodlayıcı sürekli olarak gerçekten yeni içerik tanımlamak zorundadır. Ağırlıklı olarak video oynatmadan oluşan bir kayıt, aynı uzunluktaki bir arayüz kaydının birkaç katı olabilir. Üzerine yüksek detaylı bir klip — konfeti, su, film greni, bir kalabalık — eklerseniz daha da büyür.
Dışa aktarmada ne yapmalı:
Çözünürlüğü bilinçli seçin. MP4 dışa aktarma 720p, 1080p, 1440p, 4K, Orijinal ve Retina sunar. Bir pencerede oynayan 1080p videonun kaydını 4K olarak dışa aktarmak, kaynakta hiç olmayan detayı ekleyemez — yükseltilmiş pikseller için bit harcıyorsunuz demektir. Dışa aktarmayı içeriğinizin gerçek çözünürlüğüyle eşleştirin.
GIF’e uzanmayın. GIF’te adını hak eden bir kareler arası sıkıştırma yoktur ve 256 renklik bir palet kullanır; bu, tam hareketli video için mümkün olan en kötü birleşimdir. GIF olarak birkaç saniyelik oynatma muazzam büyük olur ve bantlanma gösterir. GIF dışa aktarma tam bu nedenle 480p veya 720p ve 10, 15 ya da 24 fps ile sınırlıdır — kısa, basit, yüksek kontrastlı etkileşimler için bir formattır. Nerede işe yaradığını GIF kılavuzu anlatıyor.
Dışa aktarmadan önce acımadan kırpın. En ucuz sıkıştırma, görüntüyü silmektir. Kırk saniye oynatma kaydettiyseniz ve beşine ihtiyacınız varsa, bit hızını düşünmeden önce diğer otuz beşi kesin.
Ekran kaydı dosya boyutunu küçültmek yazısındaki genel teknikler burada da geçerli — sadece daha çok önem taşıyorlar.
Video Siyah Bir Dikdörtgen Olarak Kaydedildiğinde
Bazen sorun kalite değildir. Bir yayın videosunu kaydedersiniz ve arayüzün sağlam, oynatıcının siyah bir kutu olduğu bir kayıt elde edersiniz.
Bu DRM’dir ve doğru çalışıyordur. Yayın hizmetleri oynatma yüzeylerini korumalı içerik olarak işaretler ve hem macOS hem Windows yakalama API’leri bu işareti işletim sistemi düzeyinde dikkate alır — macOS’ta ScreenCaptureKit, Windows’ta Windows Graphics Capture. Hiçbir kayıt aracındaki hiçbir ayar bunu değiştirmez, çünkü dışlama herhangi bir kaydedici kareyi görmeden önce gerçekleşir. Aynı mekanizma, pencerelerini bilerek kaydedilemez olarak işaretleyen bazı bankacılık ve kurumsal uygulamalar için de geçerlidir.
Kendi videonuz siyah çıkıyorsa ve DRM devrede değilse, genellikle başka bir sorun vardır — hiç verilmemiş bir izin ya da değiştirilebilir ekran kartlı bir Windows dizüstüde GPU uyumsuzluğu. Sorun giderme kılavuzu her ikisini de ele alıyor.
Performans: Aynı Anda Üç İş
Video oynatmayı kaydetmek, makinenizden bir videoyu kod çözmesini, ekrana bindirmesini, o ekranı yakalamasını ve yakalananı kodlamasını aynı anda ister. Donanımsal kod çözme ve kodlamaya sahip modern bir makinede bu genellikle sorun olmaz. Otuz sekmeli bir tarayıcı çalıştıran, ısı sınırına takılmış bir dizüstüde ise düşen kareler tam burada görünmeye başlar.
Teşhis için bu ayrım önemlidir. Kare hızı uyuşmazlığından gelen judder düzgündür — klip boyunca aynı görünen tekrarlayan bir desen. Yetişemeyen bir makineden gelen judder düzensizdir — bir süre iyi, sonra bir sarsıntı, sonra yine iyi; sıkça sesin görüntüden kaymasıyla birlikte. İkinci türü görüyorsanız ihtiyacınız olmayanları kapatın, tam bir 4K ekran yerine bir bölge kaydedin ve performans optimizasyonu kılavuzunu baştan sona uygulayın.
Bir pratik not daha: seçim sizdeyse videoyu yayın yerine yerel bir dosyadan oynatın. Kayıt ortasında bir ara belleğe alma durması, oynatma tarafındaki bir performans sorunundan ayırt edilemez ve klibi kesmeden kurguda yok edemezsiniz.
Kısa Bir Kontrol Listesi
İçinde video oynayan bir şeyi kaydetmeden önce:
- Oynatmanın konunuz olup olmadığına karar verin. Değilse, oynatmak yerine sürüklemeyi veya duraklatmayı planlayın.
- Başlamadan önce sistem sesini açın, böylece klibin sesi kaynağında yakalanır.
- Mümkünse yerel bir dosyadan oynatın; yayından ve DRM korumalı her şeyden uzak durun.
- Her oynatma bölümünü birkaç saniyede tutun.
- Diğer uygulamaları kapatın — bu, kaydedebileceğiniz gerçekten zorlu işlerden biridir.
Sonrasında, düzenleyicide:
- Oynatmayı yerini hak eden kısma kadar kırpın.
- Anlatımınızın altında sistem sesi izini kısın ya da sessize alın.
- İzleyicinin nereye bakacağını bilmesi gerekiyorsa bir yakınlaştırma veya metin katmanı ekleyin.
- MP4’ü sunulan en büyük çözünürlükte değil, içeriğinizin gerçekte olduğu çözünürlükte dışa aktarın.
Ekranınızda oynayan bir videonun kaydı asla videonun kendisi kadar iyi görünmeyecek. Bunu başarmaya çalışmayı bırakıp oynatmayı yeniden üretilecek bir şey değil, çerçeveleyip anlatılacak bir şey olarak görmeye başladığınızda kayıtlar belirgin biçimde iyileşir. Yukarıdaki akışı denemek isterseniz macOS veya Windows için Recorded’ı indirin.