Ultra Geniş Monitörde Ekran Kaydı: Minik Yazılar, Boş Şeritler ve Devasa Dosyalar
Ultra geniş ekranlar 21:9 veya 32:9 kaydeder, platformlarsa 16:9 bekler. Kare biçimini seçmek, sonradan kırpmak ve yazıyı okunur tutmak için rehber.
Ultra geniş monitörde çalışmak keyiflidir, kayıt almak ise zahmetlidir. 3440×1440 bir ekran kabaca 21:9’dur. 5120×1440 bir süper ultra geniş ekran ise 32:9 — yani YouTube’un, gömülü oynatıcıların, Slack önizlemelerinin ve tüm dokümantasyon sayfalarının üzerine kurulduğu 16:9 karenin iki katı genişlikte.
Sonuç: masanızda ferah görünen kayıt, izleyicinin ekranında ortada ince bir şerit olarak beliriyor. Dizüstü bilgisayarda yazılar okunmuyor, dosya ise olması gerekenden çok daha büyük.
Bunların hiçbiri hata değil ve hiçbiri için başka bir monitöre ihtiyaç yok. Kayıttan önce bir karar, kayıttan sonra iki ayar yeterli.
Üç belirti ve gerçek nedenleri
| Gördüğünüz | Gerçek neden |
|---|---|
| Telefonda veya dizüstünde yazı okunmuyor | 3440 piksellik genişlik 1200 piksel genişliğindeki oynatıcıya sıkıştırılıyor |
| Videonun üstünde ve altında geniş boş şeritler | 21:9 bir kayıt 16:9 bir karenin içine yerleştirilmiş |
| 90 saniyelik klip yüzlerce megabayt | Ultra geniş bir karede 1920×1080’den çok daha fazla piksel var |
Üçü de aynı şeye çıkıyor: kaydettiğiniz ama izleyicinin hiç ihtiyaç duymadığı genişlik. Çözüm, bu genişliğin ne kadarının nihai videoya ait olduğuna karar vermek.
Kayda basmadan önce kare biçimine karar verin
Recorded’da üç yakalama modu var ve ultra geniş ekranda bu seçim, normal bir ekrandakinden çok daha önemli.
Monitör tüm ekranı yakalar. Ultra geniş bir ekranda bu, dock’u, yandaki ikinci tarayıcı penceresini ve demonuzun hiç dokunmadığı yarım ekranı da içeren tam 21:9 ya da 32:9 kare demektir. Yalnızca genişliğin kendisi asıl konu olduğunda kullanın.
Pencere tek bir uygulama penceresini yakalar ve o pencerenin boyutu kaydın boyutu olur. Ultra geniş ekranda edinilecek en faydalı alışkanlık budur: kayıttan önce pencereyi ekran genişliğinin yaklaşık üçte ikisine getirin ya da sisteminizin pencere yerleştirme özelliğini kullanın. Yakalanan pencere zaten 16:9’a yakın olur, hiç kırpma gerekmez.
Alan bir bölge çizmenize izin verir ve yalnızca onu kaydeder. İki pencerenin birer parçası gerektiğinde ama tüm masaüstü gerekmediğinde en isabetli seçenek budur. Alan kayıtları düzenleyicide bilinçli olarak farklı açılır: dolgu yok, yuvarlatılmış köşe yok ve tuval oranı Auto — yani çizdiğiniz bölge doğrudan nihai kare olur.
Ultra geniş ekranın yanında birden fazla ekran kullanıyorsanız, çoklu monitörde ekran kaydı aralarından seçim yapmayı ele alıyor.
Zaten çekilmiş bir kaydı toparlamak
Ultra geniş kayıt çoktan alındıysa yeniden çekmek yerine düzenleyicide kırpın.
Kaydı açın, Kırpma sekmesine gidin ve kırpmayı açın. Video üzerinde sürüklenebilir bir bölge ve en boy oranı hazır ayarları görürsünüz: Free, 16:9, 9:16, 4:3 ve 1:1. 16:9’u seçip kutuyu demonun gerçekten geçtiği yere — genellikle tek bir pencereye — yerleştirin.
Bunu yaparken iki noktayı aklınızda tutun:
- Yakınlaştırmaları yerleştirmeden önce kırpın. Yakınlaştırma hedefleri kareye göre konumlanır; sonradan kırpmak onları yeniden elden geçirmek demektir.
- Ultra geniş görüntüyü kırpmanın maliyeti neredeyse yok. 3440×1440 bir kayıttan alınan 16:9’luk dilim hâlâ yaklaşık 2560×1440’tır; net bir 1080p dışa aktarım için fazlasıyla yeter. Kırpmanın bedava olduğu o nadir durumlardan biri. Olmadığı durumları kaliteyi kaybetmeden ekran kaydı kırpma anlatıyor.
Üstte ve altta boş şeritler neden oluşuyor
Arka Plan panelinin stil ayarlarında bir tuval en boy oranı var ve seçenekleri şunlar: Auto, 16:9, 9:16, 4:3, 1:1 ve 4:5. 21:9 ya da 32:9 hazır ayarı yok.
Monitör ve pencere kayıtları tuval 16:9 olarak açılır. Görüntünüz bu karenin içine kırpılarak değil, ölçeklenerek yerleştirilir; bu yüzden hiç dokunulmamış bir ultra geniş kayıt, üstünü ve altını arka planın doldurduğu geniş bir şerit olarak durur.
Bu bir kusur değil: sıradan bir pencere kaydını “tasarlanmış” gösteren çerçevelemenin aynısı. Ancak ultra geniş görüntüde karenin büyük kısmını yiyor ve iki makul yanıt var:
- Önce 16:9’a kırpın. O zaman görüntü tuvali düzgünce doldurur, arka plan da ince ve kasıtlı bir çerçeveye dönüşür.
- Tam genişliği gerçekten korumak istiyorsanız tuvali Auto yapın. Çıktı kaydın kendi biçimini alır: şeritsiz, gerçek bir ultra geniş video. Yüklediğiniz platform onu kendi letterbox’ıyla gösterecektir.
Telefonda izlenecek her şey için birincisini, oynatıcısını kendinizin yönettiği kendi sitenizdeki geniş tanıtım videosu için ikincisini seçin.
Projeniz 16:9 değilken “1080p” ne demek
Bu çoğu kişiyi şaşırtıyor, o yüzden net olalım. Dışa aktarma çözünürlüğü hazır ayarları — MP4 için 720p, 1080p, 1440p ve 4K — çıktının kısa kenarını belirler. Uzun kenar, projenizin en boy oranından çıkar.
16:9 bir projede 1080p beklenen 1920×1080’i verir. Tuvali Auto olan, kırpılmamış 3440×1440 bir projede ise 1080p yaklaşık 2580×1080 verir — tahmin ettiğinizden üçte bir daha büyük bir dosya ve çoğu oynatıcının küçülterek göstereceği bir biçim.
Dışa aktarma panelinde ayrıca Original (kaydın mantıksal boyutu) ve Retina (bu boyutun yakalama ölçek katsayısıyla çarpımı; yalnızca kaydın daha yüksek çözünürlüklü bir sürümü varsa görünür) bulunur. Ultra geniş ekran bağlı bir Retina Mac’te her ikisi de çok büyük sayılar olabilir. Ayrıntı için çözünürlük ve en boy oranı.
Dosya boyutunu makul tutmak
Recorded, MP4 (H.264) ve GIF olarak dışa aktarır; MP4 boyutu piksel sayısıyla ölçeklenir. Dışa aktarma panelindeki tahmin, çıktı boyutlarından hesaplanır; yani ayarları değiştirdikçe değiştiğini görürsünüz. 16:9’a kırpın, tahmin daha render başlamadan anında düşer.
Ultra geniş bir projede etkisine göre kabaca sıralarsak:
- 16:9’a kırpın. Genişliğin üçte birini atmak, piksellerin üçte birini atmaktır.
- Original ya da Retina yerine 1080p dışa aktarın. Yoğun bir ultra geniş kaydı 1080p’ye küçültmek alışılmadık ölçüde net yazı verir; kodlayıcının elinde ihtiyacından fazla ayrıntı vardır.
- Videoyu kısaltın. Süre, diğer her şeyi çarpar.
Ekran kaydı dosya boyutunu küçültme gerisini anlatıyor.
Tam genişlik gerçekten konunun kendisiyse
Bazen ultra geniş kare hikâyenin ta kendisidir: bir video düzenleyicideki zaman çizelgesi, bir trading ekranı, geniş bir gösterge paneli, yanında canlı önizleme duran bir kod düzenleyici. Genişliği koruyun — ama izleyiciye yardım edin.
Hiçbir şey kırpılmasın diye tuvali Auto’ya alın, sonra yakınlaştırma bölümleriyle dikkati kare boyunca taşıyın. Yakınlaştırma düzeyi kaydırıcısı 1x ile 4x arasında çalışır; bu, 32:9 bir düzendeki tek bir paneli telefonda okunur kılmaya yeter. Smart Zoom imlecinizi takip eder, böylece her hareketi elle anahtar kareye bağlamanız gerekmez.
Ayrıca genişliği anlatımınızda sesli olarak belirtin. “Solda kuyruk, sağda detay görünümü var” demek iki saniye sürer ve izleyiciyi piksel şeridini tarayıp nereye bakacağını çözmeye çalışmaktan kurtarır.
Ultra geniş kayıt öncesi kısa kontrol listesi
- Uygulama penceresini ekran genişliğinin üçte ikisine yerleştirin ve Pencere yakalamayı kullanın
- Tüm ekran gerekiyorsa, sonrasında düzenleyicide 16:9’a kırpmayı planlayın
- Dışa aktarmadan önce tuval oranını kontrol edin: kırptıysanız 16:9, gerçekten geniş kalacaksa Auto
- MP4’ü Original veya Retina ile değil, 1080p ile dışa aktarın
- Render’dan önce dışa aktarma panelindeki boyut tahminine bakın
Ultra geniş monitörler kötü kayıt üretmez; yalnızca kendilerine verdiğiniz her şeyi kaydeder ve 32:9’da bu epey fazladır. İzleyicinin neyi görmesi gerektiğine karar verin, ayarların gerisi kendiliğinden gelir.
Denemeye hazır mısınız? macOS veya Windows için Recorded’ı indirin.